Nikt nie uczy bycia dobrym rodzicem. W dzisiejszych czasach mamy dostęp do mnóstwa książek, artykułów czy blogów, które opisują jak wychowywać dzieci i jaką postawę przyjmować. Tak naprawę dopóki nie zostaniesz rodzicem, żadne rady nie będą Ci pomocne. Wychowania to nie przepis ani gotowy plan działań. Do rodzicielstwa nie da się przygotować. Niektórym przyjdzie to z lekką łatwością i instynktownie będą wchodzić w tą rolę, innym nie będzie tak łatwo i po drodze popełnią wiele, niejednokrotnie nieświadomych błędów rzutujących na przyszłość dziecka.
Dysfunkcyjni rodzice hamują rozwój i zaufanie swoich dzieci. Takie dzieci już jako dorośli ludzie wykazują brak zaufania do innych a ich poczucie własnej wartości zostaje mocno zaburzone. Późniejsze budowanie jakichkolwiek relacji i własnej tożsamości jest bardzo utrudnione. Toksyczni rodzice mają bardzo często zaburzoną tożsamość co wynikać może z tego że sami mieli dysfunkcyjnych rodziców. Wychowanie w tym przypadku toczy się poprzez wyuczone schematy.
Po czym poznasz toksycznych rodziców?
1. Taki rodzic nie daje poczucia bezpieczeństwa ani wsparcia.
Ich zachowanie jest nie przewidywalne. Raz w danej sytuacji dostaniesz poparcie, innym razem w takiej samej zostaniesz skarcony. W trudnych sytuacjach nie dostaniesz wsparcia tylko usłyszysz że jesteś sam sobie winien.
2. Ciągłe słowa krytyki.
Często słyszysz że: ,, jesteś nieudacznikiem'', '' jesteś nieukiem'', ''wyglądasz brzydko'', ''inni są od Ciebie lepsi'' itp.
3. Wytykają ciągle Twoje błędy, nie chwaląc za powodzenia.
Cokolwiek zrobisz i nie ważne czy jest to coś dobrego czy złego, zawsze będziesz skrytykowany. ( źle się ubierasz, źle się uczysz, źle gotujesz, źle wychowujesz dzieci, twoja praca to nie praca itp.)
4. Wmawiają Ci Twoją winę za to jak jesteś traktowany.
Taki rodzic wmawia dziecku że każda kłótnia, każdy krzyk czy podniesie ręki na dziecko jest z jego winy. W takim przypadku rodzic nie radzi sobie z własnymi emocjami i obwinia o to własne dziecko.
5. Budzą w Tobie strach nawet jak jesteś już dorosły.
Pamiętaj że jako osoba dorosła powinieneś rozmawiać z rodzicem jak z drugim dorosłym. Jakiekolwiek przejawy strachu w trakcie rozmowy, objawy somatyczne czy obawa przed swobodnym wypowiadaniem się powinna dać Ci do myślenia.
6. Na pierwszym miejscu stawiają swoje uczucia i dopuszczają się szantażu.
Często zdarza się że słyszysz:,, ja się tak źle czuje a ty nawet nie zadzwonisz'', ''pęknie mi serce jak to zrobisz'', ''zostawiasz mnie samą, bo znajomi ważniejsi?'', ''ja dla Ciebie tyle poświęciłam a Ty tak się odwdzięczasz''itp.
7. Podkopują Twoją wiarę we własne możliwości.
Gdy tylko coś Ci się uda i osiągniesz jakiś cel usłyszysz:'' trafiło Ci się jak ślepej kurze ziarno'', ''jesteś w czepku urodzony'', ''gdyby nie moje znajomości nie był byś tu gdzie teraz jesteś''.
8. Naruszają fizyczne i prywatne granice.
W tym punkcie chyba nie trzeba nadmieniać że jakiekolwiek przemoc fizyczna wobec dziecka jest kategorycznie zabroniona. Są jednak także inne zachowania, które naruszają Twoje granice: czytanie Twoich wiadomości, pamiętników, wchodzenie do pokoju bez pukania, dzwonienie do Ciebie w środku nocy z błahą sprawą, wpadanie z niezapowiedzianą wizytą, będąc w odwiedzinach sprzątają i przestawiają Twoje mieszkanie itp.
Dostrzegając takie cechy w swoich rodzicach lub w sobie samym, powinniśmy się mocno zastanowić i przyglądnąć naszemu życiu. Nie zmienisz własnych rodziców, to na co masz jedynie wpływ to na siebie samego. Nie pozwól się krzywdzić, jesteś dorosłym człowiekiem i nie potrzebujesz rodzica aby zatroszczyć się o siebie i swoje zdrowie psychiczne. To Ty jesteś najważniejszy i powinieneś się zatroszczyć o siebie, Jeśli zauważasz że sam powielasz pewne schematy w zachowaniu i postawie wobec własnych dzieci, zmień to! Sam widzisz jak takie zachowanie wpłynęło na Twoje życie, nie pozwól by Twoje dzieci przeżywały to samo.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz